Wpływ cukrzycy na męska płodność

 
Cukrzyca a zaburzenia męskich funkcji seksualnych
Już na początku XX wieku cukrzycę wymieniano jako jedną z przyczyn zaburzeń funkcji seksualnych. Ich występowanie może dotyczyć nawet połowy mężczyzn chorych na cukrzycę. Do najczęściej wymienianych zaburzeń zalicza się: impotencję, zaburzenia funkcji jąder, zmniejszoną zdolność do zapłodnienia oraz ejakulację wsteczną. Mimo częstego występowania zaburzeń seksualnych wśród chorych na cukrzycę, osoby te stanowią jedynie około 1% pacjentów zgłaszających się do ośrodków zajmujących się leczeniem bezpłodności. Ze względu na wzrost zachorowalności i coraz wcześniejsze występowanie obu typów cukrzycy oraz odkładaną w czasie decyzję o posiadaniu potomstwa, już w najbliższej przyszłości zaburzenia metaboliczne związane z tą chorobą mogą się stać jedną z częstszych przyczyn zaburzeń płodności wśród mężczyzn.
 
Cukrzyca typu 1
Problem bezpłodności dotyczy głównie młodych mężczyzn chorych na cukrzycę typu 1. Każdego roku w populacji europejskiej obserwuje się około 3-procentowy wzrost zapadalności na ten typ cukrzycy, zwiększa się również liczba rozpoznań ustalonych już w okresie wczesnego dzieciństwa. U ponad 90% chorych na cukrzycę typu 1 rozpoznanie choroby ustala się przed ukończeniem 30. roku życia. Tezę, że występowanie cukrzycy w coraz młodszych grupach wiekowych wiąże się z pogorszeniem płodności, mogą potwierdzać wyniki badań eksperymentalnych przeprowadzanych na zwierzętach.
 
Cukrzyca typu 2
Rozpoczynająca się zwykle po 50. roku życia cukrzyca typu 2 prawdopodobnie będzie stanowiła znacznie mniejszy problem dla prokreacji, bowiem w tym wieku na posiadanie potomstwa decyduje się mniejsza liczba mężczyzn. Należy się jednak liczyć z faktem, że poprzez wywołanie zaburzeń potencji choroba może w istotnym stopniu pogarszać jakość ich życia, a także być jedną z przyczyn depresji, która często współwystępuje w cukrzycy.
 
Zaburzenia erekcji
Do najczęściej wymienianych przyczyn zaburzeń  płodności w przebiegu cukrzycy zalicza się zaburzenia erekcji.  Prawidłowa erekcja jest  złożonym zjawiskiem  neurowaskularnym, uwarunkowanym prawidłową funkcją neuronalną, sprawnym układem naczyniowym i brakiem patologii w  tkankach ciał jamistych prącia. Natomiast zaburzenia erekcji  są stanem utrzymującej się niezdolności do osiągnięcia  i utrzymania  wzwodu mimo odpowiedniej stymulacji seksualnej. W populacji ogólnej objawy dotyczą   najczęściej mężczyzn po  40.  roku  życia. W przypadku chorych na cukrzycę zaburzenia wzwodu  zazwyczaj rozpoczynają  się  o  10–15 lat  wcześniej  i  mogą występować nawet u 50% osób z cukrzycą. Zaburzenia erekcji  obserwuje się  również w  grupie młodych  mężczyzn  z rozpoznaną  cukrzycą typu 1.  Częstość występowania zaburzeń erekcji wzrasta wraz z czasem trwania choroby i zależy od  stopnia wyrównania metabolicznego cukrzycy
 
Zaburzenia ejakulacji
Wśród  chorych na  cukrzycę również  częściej obserwuje  się  czynnościowe  zaburzenia  ejakulacji. Ejakulację wsteczną, polegającą  na  wytrysku  nasienia skierowanym wstecznie w  kierunku  pęcherza moczowego, rozpoznaje się u około 30%  mężczyzn chorych na  cukrzycę, leczonych  z  powodu niepłodności.  W  rozpoznaniu tego zaburzenia pomocne jest oznaczenie objętości ejakulatu oraz badanie moczu w kierunku obecności  w  nim  plemników. Rozpoznanie można ustalić w  przypadku stwierdzenia  aspermii (ilość  nasienia w 1 porcji  ejakulatu < 0,5  ml) oraz obecności plemników w próbce moczu uzyskanej tuż  po  stosunku.
 
Źródło: viamedica.pl