Ceny
Na koszty stosowania metody zapłodnienia pozaustrojowego można spojrzeć z różnej perspektywy. Ponieważ pacjenci płacą za nie z własnej kieszeni, więc dla wielu młodych małżonków jest to bariera niełatwa do pokonania. Z naszych ustaleń wynika, że:
Całkowite koszty programu zapłodnienia in vitro wahają się w Polsce od 5 do 12 tys. złotych. Zależy to m.in. od wieku pacjentki i stanu jajników, a zatem przyjętego rodzaju protokołu oraz ilości i jakości leków stosowanych w indukcji jajeczkowania. Istotną pozycję kosztów stanowią leki związane głównie z terapią hormonalną. Ich cena wahać się może od 2 do 5 tys. złotych. O połowę mniej wydaje się na badania i analizy, choć ich cena może być mniejsza, gdy pacjentki wykonują je częściowo w placówkach publicznych, ale bywa też znacząco większa.
- Niektóre placówki zlecają dziesiątki badań dodatkowych, które nie wnoszą istotnych korzyści do diagnostyki, natomiast zwiększają koszty - mówi dr Jacek Szamotowicz z Kliniki Ginekologii UMB. - Irytuje mnie też proponowanie pacjentom metod nieskutecznych, bo nie tylko tracą oni pieniądze, ale także kradnie się najbardziej efektywny czas rozrodu kobiet.
Koszt samego transferu waha się w grupie największych 10 placówek od 3 to 6,5 tys. zł (średnio: 4805 zł). Na cenę tę wpływają koszty najmu lokali i miejscowe stawki lekarzy oraz pozostałego personelu, ale także fakt, że czasami w cenniku nie są ujęte wszystkie procedury. Prywatne kliniki muszą ponadto wliczać w cenę pełne koszty działalności, a placówki korzystające ze współpracy z klinikami publicznymi przy akademiach medycznych niektóre wydatki mogą pominąć.
- Nie chciałbym, aby ktoś odniósł wrażenie, że nasza klinika potrafi tak tanio wykonać zabieg in vitro - mówi prof. Leszek Pawelczyk. - Dałoby to argumenty dla przeciwników refundacji tej procedury, bowiem prywatne kliniki mają znacznie wyższe cenniki. Ale proszę uwzględnić zarazem, że zabiegi są wykonywane tylko przez kilka publicznych ośrodków.
Wartości rynku możemy bardziej się domyślać, niż szacować. Wartość transferów oceniamy na ok. 52 mln, a towarzyszące mu wydatki na leki na 20-30 mln zł rocznie.
Inna perspektywa
Na ceny zabiegów in vitro, jak i na cały rynek, można spojrzeć z innej perspektywy. Do Polski przyjeżdża sporo pacjentek z zagranicy, ponieważ zabiegi te są u nas bardzo tanie w porównaniu z wieloma innymi krajami i można stosować metody, które nie wszędzie są dozwolone. Jednak należy pamiętać, że za miedzą usługi te równie tanio i mocno rozwijają m.in. Czesi i Węgrzy.
Prof. Waldemar Kuczyński zwraca uwagę na jeszcze inny aspekt sprawy; w Niemczech przy pełnej refundacji w 2003 roku wykonano prawie 120 tys. cykli leczenia, a w 2004 r., gdy wprowadzono ograniczenia, rynek skurczył się do 25 tys. cykli. Warto o tym pamiętać przy podejmowaniu decyzji politycznych w sprawach legislacyjnych i refundacyjnych dotyczących in vitro.
Technologia zapłodnienia in vitro
Cykl zaczyna się od poddania pacjentki terapii hormonalnej. Stosuje się różne tzw. protokoły stymulacji (krótki, długi, z antagonistą), co - podobnie jak ilość i wartość leków - wpływa na ostateczną cenę leczenia. W tym samym czasie mężczyzna oddaje nasienie, które jest następnie tak preparowane, aby uzyskać plemniki o najlepszych parametrach. Komórki jajowe osadza się w specjalnym podłożu hodowlanym i umieszcza się je w inkubatorze, w którym panują odpowiednie warunki (właściwa temperatura, wilgotność, stężenie dwutlenku węgla), a następnie łączy się z plemnikami. Jeżeli po ok. 18- 20 godzinach dochodzi do zapłodnienia, zarodek (podzielony na 2-8 komórek) przenosi się w 2-4 dobie do macicy, co nazywa się transferem. Aby zmniejszyć ryzyko ciąż mnogich, podaje się najwyżej 2-3 zarodki, a pozostałe zamraża się, aby móc wykorzystać je w przyszłości.
Zapłodnienie pozaustrojowe realizowane jest dwiema głównymi metodami: IVF oraz mikromanipulacją IVF/ICSI (mikroiniekcja plemnika do komórki jajowej). Ale zabieg związany jest także z innymi technikami, np. użyciem plemników uzyskanych wcześniej podczas biopsji najądrza lub jądra, co pozwala doczekać się potomstwa u mężczyzn z azoospermią, zastosowaniem techniki Laser Assisted Hatching (wiązka lasera ma ułatwić embrionowi implantację w ścianie macicy) czy kokulturą (jest dodatkową, dłuższą hodowlą zarodka, która w zasadniczy sposób poprawia wyniki w zapłodnieniu pozaustrojowym IVF).
Cykl leczenia może zostać przerwany z różnych powodów. Np. jajniki niedostatecznie odpowiadają na stymulacje, komórki nie zostaną zapłodnione, zarodki rozwijają się nieprawidłowo, wprowadzone zarodki do macicy nie zagnieżdżają się.
Źródło:
Jeszcze bez ograniczneń
www.rynekzdrowia.pl, luty 2009
Dodaj komentarz