Każda z nas chciałaby mieć ślicznego i zdrowego bobaska. Niestety nie zawsze spełnianie marzeń jest takie proste. Problemy z tarczycą mogą się przyczynić do problemów z zajściem w ciążę.
Ważny gruczoł
Tarczyca to gruczoł wydzielania wewnętrznego, znajdujący się na przedniej powierzchni szyi. Jej prawidłowe funkcjonowanie ma ogromne znaczenie dla naszej kondycji fizycznej i psychicznej. Narząd ten produkuje bowiem hormony, które odpowiedzialne są za przemianę materii we wszystkich narządach i komórkach organizmu. Pracą tarczycy steruje hormon TSH, który wytwarzany jest przez przysadkę mózgową. Tarczyca wytwarza 3 hormony: T3, T4, oraz kalcytoninę. Jeśli tarczyca wytwarza za mało lub za dużo hormonów, pojawiają się problemy zdrowotne.
Problem z zajściem w ciążę
Niedoczynność tarczycy to choroba polegającą na niedostatecznym wydzielaniu hormonów przez ten gruczoł. W związku z tym może dojść do różnych powikłań w obrębie całego organizmu ludzkiego, pod postacią spowolnienia procesów metabolicznych. Niedobór hormonów tarczycy w dużym stopniu odpowiedzialny jest za problemy z płodnością.
Do szczególnie często występujących skutków chorób tarczycy, ważnych pod względem przyszłego macierzyństwa, zalicza się zanik owulacji, niemożność zagnieżdżenia się komórki jajowej, a także nieregularność miesiączkowania lub jego całkowity zanik. Choroby tarczycy powodują również skrócenie fazy lutealnej, co jak wiadomo prowadzi albo do niemożności zapłodnienia komórki jajowej, albo do bardzo wczesnego poronienia, które zwykle występuje w dniu spodziewanej miesiączki i często przechodzi niezauważalnie dla samej kobiety. Niedoczynność tarczycy może przyczyniać się do nadprodukcji prolaktyny. Powszechnie wiadomo, że zbyt duży poziom tego hormonu ma negatywne oddziaływanie na płodność kobiety.
W łagodnej niedoczynności tarczycy, ciąża jest wprawdzie możliwa, ale wiąże się z ryzykiem poronienia oraz porodu przedwczesnego. Niedoczynność tarczycy (wysokie TSH) sprzyja nadprodukcji prolaktyny, co dodatkowo niekorzystnie wpływa na płodność.
Ale nie tylko kobiety mogą mieć problem z płodnością. Mężczyźni chorujący na nadczynność tarczycy mogą posiadać dużo słabsze lub mniej ruchliwe plemniki, w wyniku czego nie są one w stanie zapłodnić komórki jajowej kobiety.
Objawy i leczenie
Objawy świadczące o tym, iż Twoja tarczyca wydziela niedostateczną ilość hormonów są uczucie zimna, senność, przewlekłe zmęczenie oraz zwolniona akcja serca. O nadczynności gruczołu mogą świadczyć kołatanie serca, niepokój, wilgotna i gorąca skora oraz drżenie mięśni. Badaniem, które określi czy wszystko jest w porządku jest oznaczenie poziomu hormonów we krwi. Podstawową formą leczenia niedoczynności tarczycy jest uzupełnienie hormonów tarczycy za pomocą leków. Dawkę określa lekarz na podstawie wyników badań. Czas leczenia zależy od typu choroby i zazwyczaj przynosi dobre efekty. W dzisiejszych czasach kobiety mające problem z niedoczynnością tarczycy rodzą zdrowe i silne dzieci. Pod warunkiem, że poddane sa odpowiedniemu leczeniu.
źródło: emaluszki.pl
Trochę uzupełnię tekst
Najczęstsze przyczyny niedoczynności tarczycy:
- chirurgiczne usunięcie tarczycy lub jej fragmentu z powodu nadczynności, wola lub raka
- leczenie jodem radioaktywnym z powodu nadczynności tarczycy
- niedobór jodu w diecie
- choroba autoimmunologiczna, w której układ odpornościowy chorego niszczy gruczoł tarczowy
- zapalenie tarczycy
- stosowanie leków, wpływających hamująco na czynność tarczycy, np. związków litu, jodków
- radioterapia tarczycy lub narządów sąsiadujących
- niedoczynność przysadki mózgowej (wskutek martwicy, guza, urazu), która w warunkach fizjologicznych wydziela TSH – hormon stymulujący tarczycę
Objawy schorzeń tarczycy:
- spowolniona przemiana materii (tyjesz, mimo że właściwie niewiele jesz)
- niska temperatura ciała (powoduje to częste odczuwanie chłodu i złą tolerancję na zimno)
- wysokie stężenie cholesterolu we krwi
- blada, zimna, sucha, szorstka i łuszcząca się skóra
- obrzęki (szczególnie widoczne na twarzy)
- wypadanie włosów
- kruchość i łamliwość paznokci
- trudne gojenie się ran
- niedokrwistość
- spowolniona czynność serca, słabe tętno, kołatanie serca
- senność i ogólne osłabienie
- zaparcia
- ochrypły głos
- nerwowość
- zaburzenia miesiączkowania
- osłabienie słuchu, szum w uszach
- bóle mięśni i stawów
- depresja
- omdlenia i zawroty głowy
- bóle głowy (w tym migreny)
- zmniejszone libido
- obfite lub bardzo obfite krwawienia miesiączkowe
Dodaj komentarz