Żyjemy w czasach olbrzymich zmian zachodzących w naukach medycznych. Postęp technologiczny spowodował rozwój nowych technik chirurgicznych opartych na zasadzie małoinwazyjnej ingerencji w ludzki organizm w czasie zabiegu chirurgicznego. Takie możliwości dał rozwój technik laparoskopowych.
Operacja laparoskopowa to wykonywanie wielu operacji chirurgicznych i ginekologicznych przy użyciu skomplikowanej aparatury technicznej, która pozwala uwidocznić narządy jamy brzusznej w optycznym powiększeniu oraz za pomocą specjalnych mikronarzędzi nacinać, wycinać i usuwać fragmenty chorych tkanek czy narządów.
Teleskop optyczny z podłączoną mikrokamerą i światłowodem wprowadza się do jamy brzusznej przez pępek, w którego dnie wykonuje się podłużne nacięcie na długości od 5 do 10 mm. Jamę brzuszną wypełnia się gazem, dwutlenkiem węgla, który podnosi powłoki brzuszne i rozsuwa poszczególne narządy jamy brzusznej, pozwalając na dokładne obejrzenie organów wewnętrznych. Dalszym etapem operacji laparoskopowych jest wprowadzenie do jamy brzusznej manipulatorów i elektronarzędzi przez niewielkie, 5 mm nacięcia skóry brzucha. Operator patrząc się w monitor, ogląda poszczególne narządy, a mikronarzędziami operuje chore organy.
Najważniejszym problemem, z jakim spotkać się można w czasie operacji laparoskopowych lub histeroskopowych to konieczność zamykania naczyń krwionośnych różnego kalibru, rozdzielanie tkanek i przecinanie ich. W chirurgii klasycznej od stuleci używany jest skalpel i nici chirurgiczne oraz przede wszystkim sprawne ręce chirurga. W laparoskopii chirurg patrzy w monitor i operuje mikronarzędziami. Możliwości podwiązywania pęczków naczyniowych za pomocą podwiązek i szwów chirurgicznych dostępne są także w laparoskopii, ale najczęściej szycie laparoskopowe jest o wiele trudniejsze i pracochłonne. Dlatego współczesna technika medyczna stworzyła wiele narzędzi elektrochirurgicznych, staplerów, klipsownic, noży harmonicznych, urządzeń laserowych, aby bezpiecznie i bezkrwawo operować narządy w jamie brzusznej.
Wycięte tkanki usuwa się w specjalnym worku zabezpieczającym, po uprzednim rozkawaleniu np. mięśniak macicy. Do pomniejszenia wyciętych tkanek, aby łatwo je usunąć przez mały otwór trokaru, używa się rozdrabniaczy elektrycznych tzw morcelerator. Przez cały okres operacji laparoskopowej odpowiednie monitory kontrolują pracę kamery wizyjnej, regulują oświetlenie pola operacyjnego oraz ciśnienie i przepływ dwutlenku węgla, który wypełnia jamę brzuszną.
Opracował: Dr nauk med. Marek Neuberg
Treści dostarcza www.zrosty.pl
Dodaj komentarz