Każdy z nas w marzeniach o przyszłości widzi szczęśliwą rodzinę, którą prócz dwóch kochających się ludzi stanowią dzieci. Kiedy okazuje się, że spełnienie naszych marzeń nie jest tak proste i oczywiste, łatwo o załamanie, zwątpienie i stres... Człowiek nie jest w stanie zapanować nad swoimi reakcjami, jednak umiejętnie obserwowanie swojego zachowania i zastosowanie tych paru technik radzenia sobie ze stresem zaowocuje lepszym samopoczuciem i nauczy was wzajemnie się wspierać podczas tego trudnego czasu jakim jest walka o potomka.
Przed rozpoczęciem dobrze jest zastanowić się nad następującymi kwestiami:
Ustal sobie realistyczne cele
Nie mów sobie „Muszę zostać geniuszem od zarządzania stresem” czy „Musze pozbyć się wszelkich negatywnych myśli i wrócić do samopoczucia sprzed lat”. Zdolności do pozbywania się stresu będą rosły wraz z praktyką, jak każda inna umiejętność – gra na pianinie, nauka francuskiego – musi się rozwinąć. Bardziej realistycznym celem byłoby: „Spędzę 20 minut dziennie próbując walczyć ze stresem i sprawdzę czy mi to pomaga”. Nie należny też wymagać od siebie natychmiastowej ulgi, z czasem nauczysz się skutecznie redukować poziom stresu.
Pogłębiaj wiedzę na temat stresu i czynników stresogennych
Może to brzmieć trochę obsesyjnie, ale tak nie jest. Pomaga to rozwiązać problem. Tak jak lekarz nie jest w stanie pomóc pacjentowi nie badając go wcześniej, tak ty nie poradzisz sobie ze stresem nie znając jego źródeł. Im więcej wiesz na temat czynników powodujących wzrost stresu u siebie, tym łatwiej jest zapanować nad takimi sytuacjami, wyrobić sobie pewne formy zachowania.
Techniki radzenia sobie ze stresem:
Pogódź się ze swoimi reakcjami
Pierwszym krokiem w redukowaniu stresu jest uświadomienie sobie, że nie ma nic dziwnego w tym, że czujesz się jakbyś była w kompletnej rozsypce. Spotkało cię coś przykrego i masz prawo tak się czuć. Przyczyniło się do tego wiele czynników: osobiste przeżycia, naciski partnera lub rodziny, presja społeczna, lekarze, badania i procedury, leki i ich nieprzyjemne skutki uboczne oraz trudne decyzje, którym trzeba stawić czoło. I nie mowa tu o użalaniu się nad sobą, tylko o zdroworozsądkowym podejściu do obciążeń psychicznych i fizycznych wynikających ze staraniem się o dziecko.
Rozmawiaj z innymi osobami walczącymi z niepłodnością
Takie kontakty utwierdzą cię w przekonaniu, że wszystko z wami w porządku, bo tak jest! Nagle okaże się, że inne niepłodne pary są również normalnymi ludźmi, inteligentnymi, atrakcyjnymi i trudność z posiadaniem dziecka również jest przyczyną ich zmartwień. Znajomości takie często kończą się wieloletnimi przyjaźniami, dają wzajemne wsparcie wokół wszechobecnych kobiet w ciąży i dzieci.
Buduj porozumienie z rodziną
Wszystkie, nawet najmniej wrażliwe osoby można wyedukować w zakresie niepłodności, co może zaowocować wsparciem z ich strony. Poproś bliskich, aby poczytali trochę o niepłodności, podeślij linki do artykułów, ułatwi to im zrozumienie waszego problemu i jego powagi. Trzeba pamiętać, aby powiedzieć wszystkim jak chcecie być traktowani. Połowa niepłodnych par jest wściekła na swoje rodziny, że się nie pytają co u nich: „Nie wiedzą, że przechodzimy przez piekło! Czy oni w ogóle o nas się nie martwią?” Druga połowa jest wściekła za nadgorliwe pytania: „Ciekawscy! Czy nie wiedzą, że gdybyśmy mieli dobre wieści to byśmy ich o tym poinformowali?” W większości przypadków, niepłodnym kobietom robi się przykro kiedy dostają zaproszenia na spotkania od bliskich wiedząc, że będzie tam gromadka dzieci bądź ktoś spodziewający się dziecka. Z kolei niektóre z nich są wręcz wściekłe dowiadując się, że nie zostają zapraszane na takie spotkania, lub kiedy znajome w ciąży celowo je unikają. By zapobiec przykrym sytuacjom najlepiej powiedzieć wszystkim znajomym, rodzinie jakiego zachowania się tak naprawdę od nich oczekuje.
Pamiętaj, że możesz zakomunikować bliskich o problemach w staraniu się o dziecko bez konieczności podawania im medycznych szczegółów. Kiedy jednak zaczną się dopytywać, możesz powiedzieć: „Przykro mi, ale nie chcemy rozmawiać w tym momencie o szczegółach. Bardzo cenimy sobie dobre relacje z wami, dlatego zdecydowaliśmy się powiedzieć wam o naszej niepłodności, żebyście byli dla nas wyrozumiali, jeśli będziemy się zachowywać niezrozumiale. Ale wolimy nie rozmawiać o detalach.” Warto dołożyć wszelkich starań by poprawić komunikację z bliskimi, można dzięki temu zniwelować niektóre czynniki stresu.
Pozwól sobie na płacz i gniew
Nie próbuj tłumić swoich uczuć. Jeśli chce ci się płakać z powodu niesprawiedliwości jaką jest zajście w ciążę przez młodszą kuzynkę, rób to. Kiedy próbujesz sobie „poradzić” z uczuciami, tracisz całą skumulowaną w sobie energię. Rozważ zaplanowanie sobie w ciągu dnia około 30-40 minut na wyrażenie uczuć spowodowanych niepłodnością. Kiedy ulotnisz swoje uczucia, poczujesz się lepiej i z dnia na dzień będziesz potrzebować na ich uzewnętrznianie coraz mniej czasu.
Planuj rozmowy na temat niepłodności
Czy jest coś, co możecie zrobić z partnerem aby zapobiec przytłoczenia całego waszego życia przez niepłodność? Można wypróbować „Zasadę 20 Minut”, która polega na odgórnym ograniczeniu czasu rozmowy na temat problemu do wyznaczonych minut.
Powiedz jasno partnerowi czego od niego oczekujesz
Zazwyczaj mamy jakieś oczekiwania w stosunku do naszych partnerów: „Jeśli on rzeczywiście mnie kocha, to będzie wiedział kiedy mnie pocieszyć bez pytania”, „Jeśli ona mnie rozumie to zaprzestanie w kółko gadać o niepłodności, kiedy ja robię wszystko by o tym nie myśleć”. Jednak jesteśmy wszyscy tylko ludźmi i żaden z nas nie posiada umiejętności czytania w myślach. Jeśli czujesz, że potrzebujesz przytulenia czy masażu, po prostu to powiedz. Jeśli potrzebujesz chwili w samotności bądź wysłuchania swoich przemyśleń bez komentowania i będziesz to jawnie określać, istnieje dużo większe prawdopodobieństwo , że otrzymasz to co chcesz. Jeśli nie ma się w nawyku mówienie czego się chce, może to wydać się trudne. Bo co zrobić jeśli druga osoba nie zrobi tego o co prosisz? Możesz obawiać się, że będzie się śmiać, rozzłości się, lub zachowa się w jakikolwiek inny sposób, który cię skrzywdzi. Prosząc o pomoc zawsze podejmujemy pewne ryzyko, tym bardziej w tak wrażliwej kwestii. Trenowanie umiejętności wzajemnej pomocy wymaga trochę czasu, ale jeśli oboje macie dobre chęci zapłata jaką będzie wzajemne zrozumienie, okaże się bezcenna.
Prowadź pamiętnik
Prywatny pamiętnik może stać się twoim osobistym przyjacielem na wyłączność, który nigdy nie jest na ciebie zły lub zbyt zajęty, żeby cię wysłuchać. Jest dostępny nawet o 3 w nocy, kiedy przez myśl nawet ci nie przejdzie telefon do znajomego. Odczytywanie swoich myśli na drugi dzień może dać ci wiele cennych wskazówek na temat tego co ci siedzi w głowie i martwi najbardziej. Pisanie pamiętnika działa wyjątkowo oczyszczająco.
Żadna z metod radzenia sobie ze stresem nie wyeliminuje go całkowicie, mogą one jednak znacząco go zmniejszyć. Zastosowanie się do przedstawionych wskazówek pomoże poprawić waszą komunikację z bliskimi oraz rozwinie umiejętności rozwiązywania problemów.
Przeczytaj koniecznie 1 część materiału:
Czy niepłodność jest stresująca? - o tym jak niepłodność wpływa na nasze życie codzienne.
Dodaj komentarz