Lek Fostimon – podawanie, leczenie, skutki uboczne, cena

Fostimon podaje się domięśniowo lub podskórnie. W celu sporządzenia roztworu należy w dołączonym rozpuszczalniku rozpuścić liofilizat umieszczony w szklanej fiolce. Sporządzony roztwór należy zużyć jednorazowo. Preparat trzeba przechowywać w temperaturze do 25 stopni, w oryginalnym opakowaniu.

Opis leczenia
U pacjentek miesiączkujących leczenie Fostimonem rozpoczyna się w czasie pierwszych siedmiu dni cyklu miesięcznego. U pacjentek niemiesiączkujących leczenie można rozpocząć w dowolnym czasie.

Na początku leczenia raz na dobę należy wstrzyknąć podskórnie lub domięśniowo jedną lub dwie ampułki z wcześniej przygotowanym roztworem leku Fostimon. W tym czasie powoduje on dojrzewanie pęcherzyków Graafa. Stopień ich rozwoju ocenia lekarz na podstawie wyników badań ultrasonograficznych i oznaczania stężenia odpowiednich hormonów w surowicy krwi. Może zalecić stosowanie innej dawki, niż na samym początku leczenia. Dawka ta zależy od tego, jak szybko dojrzewa pęcherzyk Graafa. U większości pacjentek stosowanie leku Fostimon przez 7-12 dni powoduje powstanie dojrzałego, zdolnego do uwolnienia komórki jajowej pęcherzyka.

Gdy stosowanie leku przez 4 tygodnie nie doprowadzi do powstania pęcherzyka Graafa, lekarz zaleci przerwanie cyklu leczenia. Gdy stwierdzi, że pęcherzyk jest dojrzały, zaleci odstawienie leku Fostimon i wstrzyknięcie następnego dnia pojedynczej dawki innego hormonu - hCG. Po 32-42 godzinach od wstyrzknięcia hCG u większości pacjentek występuje owulacja, czyli uwolnienie komórki jajowej z dojrzałego pęcherzyka Graafa.

Ponieważ w okresie między wstrzyknięciem ostatniej dawki leku Fostimon i wystąpieniem owulacji zapłodnienie jest najbardziej prawdopodobne, lekarz może zalecić w tym czasie codzienne współżycie seksualne. W przypadku, gdy zapłodnienie nie nastąpiło, lekarz zaproponuje powtórzenie całego cyklu leczenia.

U niektórych pacjentek (bardzo rzadko) występuje zespół hiperstymulacji, czyli zbyt silna reakcja jajników na Fostimon. W takich przypadkach lekarz zaleci przerwanie cyklu leczenia (odstawienie leku) i w razie konieczności zastosuje odpowiednie leczenie. U pacjentki u której wystąpił zespół hiperstymulacji można zastosować następny cykl leczenia stosując mniejszą dawkę leku.

U pacjentek niemiesiączkujących podawanie Fostimonu rozpoczyna się w drugim lub trzecim dniu cyklu miesięcznego i stosuje większe dawki, ale nie większe niż 450 j.m. (6 ampułek). W przypadku braku miesiączki leczenie można rozpocząć w dowolnym czasie. Konieczność wstrzykiwania  większych dawek jest spowodowana m.in. potrzebą uzyskania większej liczby dojrzałych pęcherzyków Graafa. Podobnie jak w pierwszej metodzie lekarz na podstawie wyników badań kontroluje dojrzałość pęcherzyków i w odpowiednim czasie zaleca wstrzyknięcie hCG.

Kolejne etapy leczenia są uzależnione od wybranej metody leczenia niepłodności.

Możliwe skutki uboczne

• miejscowa reakcja w miejscu wstrzyknięcia (ból, zaczerwienie, krwiak)
• zespół hiperstymulacji jajników (z objawami takimi, jak bóle brzucha z nudnościami, wymiotami i zwiększeniem masy ciała)
• większa szansa na ciążę mnogą
• zwiększone ryzyko choroby zakrzepowo-zatorowej i żył obwodowych

Poinformuj lekarza

• gdy masz nadwrażliwość na którykolwiek ze składników preparatu
• gdy masz powiększone jajniki lub torbiele jajnika nie związane z zespołem policystycznych jajników
• gdy występują krwawienia z dróg rodnych o nieustalonej przyczynie
• gdy masz nowotwór jajników, macicy lub piersi, guzy podwzgórza lub przysadki mózgowej
• gdy występują zaburzenia czynności tarczycy lub nadnerczy
• gdy stosujesz inne leki stymulujące owulację
• gdy jesteś lub przypuszczasz, że jesteś w ciąży lub karmisz piersią

Ponadto należy poinformować lekarza o wszystkich ostatnio przyjmowanych lekach, nawet tych dostępnych bez recepty

Opakowanie
75 j.m./ml, 1 fiolka z proszkiem + 1 ampułka z rozpuszczalnikiem

Cena
65-75 zł za opakowanie