Ankieta

Co w serwisie nieplodnosc.pl wymaga poprawy?:

Newsletter




  • Czytano nas:
    5 328 213 razy;
  • Zarejestrowanych:
    701 użytkowników;
  • Online: 217 osoby
    (1 zalogowanych);

Laparoskopia, cz. 2 - przygotowania i przebieg

02-12-2009 - 14:27

Przygotowanie do zabiegu
Przed laparoskopią pacjentka jest przygotowana tak samo, jak przy innych zabiegach operacyjnych jamy brzusznej. Musi wykonać badania laboratoryjne grupy i morfologii krwi, parametrów krzepnięcia, a także poddać się badaniu EKG. Niekiedy oznacza się też stężenie białka w surowicy, poziom elektrolitów i próby wątrobowe. Należy również przygotować krew na wypadek ewentualnej konieczności jej przetoczenia podczas zabiegu. Pacjentka powinna być na czczo, a na krótko przed rozpoczęciem operacji do pęcherza zakłada się cewnik Foleya. Laparoskopię wykonuje się najczęściej w znieczuleniu ogólnym.

Przebieg laparoskopii

  • Jedną z pierwszych czynności wykonywanych przez lekarza jest założenie przez pochwę aparatu Shultzego na szyjki macicy. Dzięki niemu w czasie laparoskopii do jamy macicy można podać kontrast i sprawdzić dzięki niemu drożność jajowodów.
  • W dalszej kolejności lekarz wykonuje niewielkie (ok. 5 mm) nacięcie w pępku pacjentki i wkłuwa przez nie grubą igłę połączoną z aparatem, który pod ciśnieniem wpompowuje do jamy brzusznej dwutlenek węgla. Gdy ciśnienie w jamie brzusznej osiągnie odpowiednią wartość, igłę wyjmuje się i na jej miejsce wkłuwa laparoskop. Nie zawsze do wykonania laparoskopii konieczne jest wpompowywanie gazu
  • Laparoskop to sztywna metalowa tuleja, wewnątrz której znajdują się: układ optyczny, umożliwiający oglądanie narządów jamy brzusznej w powiększeniu, źródło światła oraz przewód, przez który w czasie zabiegu jest uzupełniany gaz. Laparoskop wprowadzony do jamy brzusznej umożliwia obejrzenie organów wewnętrznych, nie daje natomiast możliwości wykonania jakiegokolwiek zabiegu
  • Do tego potrzebne są dwa dodatkowe narzędzia. Mniej więcej 5 cm powyżej spojenia łonowego, w odległości około 20 cm od siebie, wykonuje się dwa niewielkie nacięcia, a następnie wprowadza przez nie ostro zakończone rurki nazywane troakarami. Po przebiciu powłok jamy brzusznej środkowa, ostra część troakaru zostaje usunięta, pozostaje jedynie osłona stanowiąca rodzaj tunelu dla wprowadzanych narzędzi, które przypominają zminiaturyzowane zwykłe narzędzia chirurgiczne. Dzięki nim lekarz ma możliwość przecinania i zszywania tkanek. Krwawiące miejsca można przyżegać, można również podać do jamy brzusznej płyn lub go odessać
  • Po zakończeniu zabiegu z jamy brzusznej wyjmuje się narzędzia, troakary i laparoskop. Niewielkie nacięcia na skórze zaszywa się (szwy zdejmuje się po 5 dniach), a potem wybudza pacjentkę

Po zabiegu
Przy laparoskopii diagnostycznej pacjentka może iść do domu już na drugi dzień po badaniu, do tego czasu pozostając pod kontrolą anestezjologów. Może się przez ten czas poruszać, nie może natomiast jeść ani pić, ponieważ tego wymaga stan po znieczuleniu ogólnym.
Jeśli w narządach jamy brzusznej wykonywane były jakiekolwiek zabiegi, pacjentka pozostaje w szpitalu zwykle przez 3 doby. Dolegliwości po zabiegu są znikome, ale zawsze istnieje możliwość, że w jamie brzusznej wystąpi krwawienie lub rozpocznie się stan zapalny.

Pacjentka po laparoskopii wymaga zazwyczaj zwolnienia lekarskiego, którego długość bardziej zależy od choroby będącej przyczyną przeprowadzenia laparoskopii, niż od samego zabiegu. Po laparoskopii diagnostycznej zwolnienie zazwyczaj nie jest dłuższe niż 14 dni.

Logowanie