Chlamydioza przyczyną niepłodności - diagnoza, leczenie i niepłodność

Diagnoza
Najczęściej zakażenie przebiega bezobjawowo i dlatego prawidłowe rozpoznanie choroby jest bardzo trudne. W związku z tym rzadko stawiana jest trafna diagnoza. 
W przypadku nawet najmniejszego podejrzenia zakażenia chlamydią dobrze jest jak najszybciej wykonać odpowiednie testy na obecność drobnoustroju. Ma to istotne znaczenie nie tylko ze względu na to, iż osoby nieświadome zakażenia przyczyniają się do przenoszenia go na swoich partnerów seksualnych. W przypadku kobiet ciężarnych zakażenie przenoszone jest bowiem na dzieci.
Co gorsza przebycie zakażenia chlamydią nie powoduje uodpornienia się na tę chorobę

Istnieją już obecnie testy, które pozwalają kobietom przeprowadzić badanie pod kątem chlamydii w domu, przy użyciu próbki moczu. Kobieta wkłada specjalny gazik do pochwy, a następnie umieszcza  go w pojemniku i wysyła do badania do laboratorium. Pozwala to uniknąć krępujących, intymnych badań.
W przypadku mężczyzn badania pod kątem chlamydii wiązały się kiedyś z wkładaniem gazika do otworu cewki moczowej na końcu penisa. Teraz jednak powszechnie stosuje się badanie moczu. Jest ono wprawdzie nieco bardziej zawodne, ale znacznie łatwiejsze do przeprowadzenia i mniej bolesne.

Pełna diagnostyka zakażenia chlamydia trachomatis polega na oznaczeniu poziomu immunoglobulin IgM i IgG we krwi, jak również stwierdzeniu obecności drobnoustrojów w wymazie pobranym z miejsca podejrzanego o ich bytowanie. Najczęściej wymaz pobiera się specjalną szczoteczką na pożywkę transportową, ze zmian na sromie z szyjki macicy, ujścia cewki moczowej, z kanału szyjki macicy lub – u mężczyzn - z cewki moczowej. Czas uzyskania wyników to 2 do 7 dni.
Badania pod kątem chorób przenoszonych drogą płciową zwykle wykonywane są w klinikach zajmujących się leczeniem takich chorób (klinikach chorób moczowo-płciowych). Z usług takich klinik mogą korzystać osoby w dowolnym wieku, nawet poniżej 16. roku życia, a wszystkie wyniki są traktowane jako poufne.

Powikłania

• zapalenie narządów miednicy mniejszej (pelvic inflammatory disease - PID)
• zapalenie okołowątrobowe (zespół Fitz-Hugha i Curtisa, perihepatitis)
• uszkodzenie jajowodów (niepłodność, ciąża pozamaciczna)
• przewlekły ból miednicy (zrosty)
• przeniesienie zakażenia na noworodka (zapalenie spojówek, zapalenie płuc)
• zapalenie jąder i najądrzy
• zapalenie spojówek u dorosłych
• nabyte drogą płciową reaktywne zapalenie stawów (zespół Reitera, częstszy u mężczyzn)

Leczenie
Leczenie zakażeń chlamydialnych polega przede wszystkim na podawaniu antybiotyków. Najczęściej w terapii stosuje się erytromycynę, tetracyklinę lub azytromycynę. Skuteczne leczenie chlamydiozy polega na równoczesnej antybiotykoterapii partnerów seksualnych. W innym przypadku dochodzi do ponownego zakażenia i wówczas leczenie nie daje żadnych rezultatów.
Po zakończeniu antybiotykoterapii wskazane jest ponowne wykonanie badań w celu potwierdzenia całkowitego wyleczenia.

Profilaktyka
Ze względu na coraz wcześniejszy wiek rozpoczęcia życia seksualnego, najbardziej narażone na infekcję chlamydią są osoby młode, mające nie w pełni wykształcony system odpornościowy, prowadzące aktywne życie seksualne i często zmieniające partnera. Nie używanie prezerwatyw oraz stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych także sprzyja zakażeniom. Aby nie zarazić się chlamydią dobrze jest jak najrzadziej zmieniać partnera oraz używać prezerwatyw.

Chlamydia a niepłodność
Obecnie coraz częściej zakażenie chlamydią jest rozpoznawane u kobiet podczas poszukiwania przyczyny niemożności zajścia w ciążę lub jej donoszenia. Chlamydia trachomatis poprzez przemieszczanie się zakażenia może być powodem stanów zapalnych szyjki macicy oraz górnego odcinka wewnętrznych narządów płciowych (jajowodów i jajników).
Uszkodzenia błony śluzowej jajowodów wywołane chlamydiami, nawracające i przewlekłe stany zapalne narządów rodnych mogą powodować liczne zrosty, ropnie lub też inne nieprawidłowości, zwiększając ryzyko niepłodności oraz ciąży pozamacicznej. Zmniejsza się także szansa powodzenia zapłodnień in vitro.

Chlamydia a ciąża
Zakażenia chlamydią u kobiet w ciąży są szczególnie niebezpieczne, gdyż powodują takie powikłania, jak ciąża pozamaciczna, poród przedwczesny, przedwczesne pęknięcia pęcherza płodowego czy też hypotrofia płodu.
Chlamydioza u kobiet ciężarnych jest groźna również ze względu na możliwość przeniesienia zakażenia na noworodka, przede wszystkim w przypadku zakażeń kanału szyjki macicy i porodzie drogą pochwową. Znane są też przypadki zakażeń chlamydią u noworodków urodzonych metodą cięcia cesarskiego poprzez kontakt z wodami płodowymi.
Zakażone chlamydiozą noworodki najczęściej mają objawy zapalenia gałki ocznej, spojówek lub zapalenia płuc oraz rodzą się z niską wagą ciała.
W okresie poporodowym u zakażonych kobiet częściej występują powikłania, takie jak zapalenie błony śluzowej macicy.

Uwaga
Zakażenie bakterią Chlamydia Trachomatis może dotknąć niemal każdego. Polskie Towarzystwo Ginekologiczne zaleca, aby testowi na obecność tej bakterii poddała się co najmniej raz w roku każda osoba aktywna seksualnie. Wczesna diagnoza pozwala skutecznie walczyć z zakażeniem eliminując ryzyko groźnych powikłań, takich jak problemy z zajściem w ciążę, poronienia, bezpłodność, bolesne stany zapalne oraz wiele innych.

Dalsze informacje dotyczące chlamydiozy w drugim tekście - kliknij tutaj.